Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Crowded Plate-techniek:een beproefde methode voor het ontdekken van antibioticaproducerende micro-organismen

Door John Brennan
Bijgewerkt op 30 augustus 2022

Methodeoverzicht

De techniek van de overvolle plaat, ontwikkeld door onderzoekers na de ontdekking van penicilline door Fleming in 1928, blijft een van de vroegste en meest toegankelijke strategieën voor het opsporen van antibioticaproducerende microben in milieumonsters.

Kweken op borden

Een bodem- of omgevingsmonster wordt serieel verdund in steriel water en verspreid over voedselrijke agarplaten. Wetenschappers selecteren platen die een hoge dichtheid aan kolonies opleveren en inspecteren vervolgens de kolonies op duidelijke remmingszones rond aangrenzende kolonies. Dergelijke zones geven aan dat één micro-organisme mogelijk een stof afscheidt die de groei van zijn buren onderdrukt.

Isolatie en zuivering

Vermoedelijke antibioticaproducenten worden op verse platen uitgestreken om zuivere kolonies te verkrijgen. Daaropvolgende subculturen bevestigen of de waargenomen remming te wijten is aan een uitgescheiden antimicrobiële verbinding of slechts aan een verandering in de lokale pH of andere omgevingsfactoren. Zuivere isolaten worden vervolgens in vloeibare media gekweekt voor extractie en biochemische karakterisering.

Voordelen

Deze aanpak is opmerkelijk eenvoudig, vereist alleen standaard microbiologische apparatuur en kan binnen twee tot drie dagen resultaten opleveren. Het maakt een snelle screening mogelijk tegen testorganismen, inclusief klinisch relevante pathogenen, om de potentiële therapeutische waarde te bepalen. De eenvoud van de methode maakt deze ideaal voor voorbereidende screenings met hoge doorvoer in academische en industriële laboratoria.

Beperkingen

Omdat de test afhankelijk is van zichtbare remming, worden alleen verbindingen gedetecteerd die snel werken tegen nabijgelegen kolonies, waarbij mogelijk langzamer werkende middelen of middelen met een smal spectrum over het hoofd worden gezien. De geïdentificeerde verbindingen kunnen zich richten op bodembacteriën, maar niet op menselijke ziekteverwekkers, en sommige kunnen giftig zijn voor menselijke cellen. Bovendien worden alleen micro-organismen gevangen die binnen de korte incubatieperiode met de productie van antibiotica beginnen, wat betekent dat laat-inducerende of conditionele metabolieten verborgen blijven.