Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Welke organismen gebruiken Parthenogenese?

Parthenogenese is een vorm van aseksuele reproductie waarbij een onbevruchte ei zich ontwikkelt tot een nieuw individu. Veel organismen gebruiken deze methode, waaronder:

ongewervelde dieren:

* insecten: Bladluizen, sommige mieren, bijen (werknemer en drone -bijen), en enkele wespen

* Crustaceans: Wat pekelgarnalen

* rotifers: Een veel voorkomende groep microscopische dieren

* wormen: Sommige platwormen, zoals de planariër

* Andere: Sommige soorten spinnen, mijten en zelfs enkele slakken

gewervelde dieren:

* vis: Sommige soorten haaien, zoals de Hammerhead en de Zebra -haai

* hagedissen: Sommige soorten whiptail -hagedissen

* vogels: Er zijn geen bekende gevallen van parthenogenese bij vogels, hoewel het in gevangenschap is gemeld

* zoogdieren: Hoewel parthenogenese nooit is waargenomen bij zoogdieren in het wild, is het bereikt in laboratoriumomgevingen met muizen.

Het is belangrijk op te merken dat sommige organismen zowel seksueel als aseksueel kunnen reproduceren, inclusief door parthenogenese. Veel soorten bladluizen gebruiken bijvoorbeeld parthenogenese in het voorjaar en de zomer om hun populatie snel te vergroten, maar overschakelen naar seksuele reproductie in de herfst om eieren te produceren die kunnen overwinteren.

Hier zijn enkele extra punten over parthenogenese:

* Soorten parthenogenese: Er zijn twee hoofdtypen:

* haploïde parthenogenese: De nakomelingen ontwikkelt zich uit een onbevruchte ei dat geen meiose (reductiedivisie) heeft ondergaan, wat resulteert in nakomelingen met de helft van het aantal chromosomen als ouder.

* diploïde parthenogenese: De nakomelingen ontwikkelt zich van een onbevruchte ei dat meiose heeft ondergaan, maar de chromosomen dupliceren, wat resulteert in nakomelingen met hetzelfde aantal chromosomen als de ouder.

* voor- en nadelen: Parthenogenese kan voordelig zijn in omgevingen met beperkte bronnen of partners, omdat het organismen in staat stelt zich te reproduceren zonder een partner nodig te hebben. Het vermindert echter ook de genetische diversiteit, waardoor populaties kwetsbaarder kunnen worden voor ziekte of veranderingen in het milieu.

Over het algemeen is parthenogenese een fascinerende en diverse vorm van reproductie gevonden in een breed scala van organismen. Het benadrukt de verbazingwekkende aanpassingsvermogen en de evolutionaire flexibiliteit van het leven op aarde.