Wetenschap
Hier is hoe het werkt:
1. Primaire vlek: De eerste kleurstof wordt toegepast op het monster. Deze kleurstof zal binden aan specifieke structuren op basis van hun chemische eigenschappen.
2. Decolorisatie: Een ontkleuringsmiddel wordt gebruikt om de primaire vlek uit bepaalde structuren te verwijderen, terwijl het in andere wordt achtergelaten.
3. tegenslag: Een tweede kleurstof met een contrasterende kleur wordt toegepast. Deze kleurstof zal binden aan structuren die in de vorige stap zijn ontkleurd.
Het resultaat van dit proces is een monster waarbij verschillende celtypen of structuren in verschillende kleuren verschijnen. Hierdoor kunnen onderzoekers gemakkelijk onderscheid maken tussen hen en hun kenmerken bestuderen.
Voorbeelden van differentiële vlekken:
* gram vlek: Gebruikt om onderscheid te maken tussen bacteriën op basis van hun celwandstructuur (gram-positief versus gram-negatief).
* Zuursnelle vlek: Gebruikt om bacteriën te identificeren met een wasachtige celwand, zoals Mycobacterium tuberculose.
* Ziehl-Neelsen-vlek: Vergelijkbaar met de zuursnelle vlek, gebruikt om Mycobacterium-soorten te identificeren.
* Giemsa -vlek: Gebruikt om bloedcellen te bevlekken en verschillende soorten witte bloedcellen te identificeren.
* Wright's vlek: Vergelijkbaar met Giemsa, gebruikt voor bloedcelvlekken.
Voordelen van differentiële vlekken:
* Verbeterde visualisatie: Verschillende kleuren maken het gemakkelijker om specifieke structuren te identificeren en te bestuderen.
* classificatie: Kan worden gebruikt om bacteriën, bloedcellen en andere biologische monsters te classificeren.
* diagnose: Kan worden gebruikt om ziekten te diagnosticeren op basis van de aanwezigheid of afwezigheid van specifieke micro -organismen.
Over het algemeen is differentiële kleuring een krachtig hulpmiddel dat wordt gebruikt in microbiologie, hematologie en andere velden om de visualisatie, classificatie en diagnose van biologische monsters te verbeteren.
Wetenschap © https://nl.scienceaq.com