Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Chemie

Hoe recombinante DNA-technologie de menselijke gezondheid, landbouw en het milieu transformeerde

Supapich Methaset/Shutterstock

Wetenschappers zoeken voortdurend naar manieren om het menselijk welzijn te verbeteren, en recombinant DNA (rDNA) is een krachtig hulpmiddel in die zoektocht. Hoewel rDNA opmerkelijke voordelen biedt, roept het ook ethische vragen op – vooral rond de doelbewuste fusie van genetisch materiaal van verschillende soorten – en zorgen over onbedoelde gevolgen voor het milieu. Om de voordelen van de technologie te begrijpen, is een duidelijk inzicht nodig in de manier waarop rDNA is opgebouwd.

De doorbraak kwam in 1968 met de ontdekking van restrictie-enzymen:bacteriële eiwitten die vreemd DNA op precieze plaatsen knippen om ziekteverwekkers te neutraliseren. In 1973 assembleerden wetenschappers met succes de eerste recombinante DNA-moleculen, een proces waarbij DNA wordt geïsoleerd, een fragment op een specifieke locus wordt uitgesneden, een nieuw segment wordt ingevoegd en vervolgens de hybride in een gastheercel wordt geïntroduceerd waar deze zich vermenigvuldigt. Het ingevoegde fragment kan afkomstig zijn van elk eukaryotisch organisme, of het nu een bacterie, een schimmel, een zoogdier of een mens is.

Door DNA op deze manier te splitsen, kunnen onderzoekers gezonde cellen klonen voor therapeutische vervanging of gastheercellen voorzien van nieuwe mogelijkheden, zoals de productie van toxines of resistentie tegen geneesmiddelen. Vanwege zijn veelzijdigheid heeft rDNA de geneeskunde, de landbouw en het milieubeheer een nieuwe vorm gegeven.

Ziektes behandelen en genezen

zoehaswitt/Shutterstock

In de geneeskunde is de meest gevierde bijdrage van rDNA de gentherapie, die erfelijke mutaties corrigeert die een spectrum aan genetische aandoeningen veroorzaken. Het ondersteunt ook de productie van levensreddende eiwitten, met name insuline voor diabetes, recombinant menselijk groeihormoon voor hypofysetekorten en stollingsfactoren voor bloedingsstoornissen.

Vóór 1982 werd insuline gewonnen uit de alvleesklier van runderen of varkens, een bron die bij sommige patiënten allergische reacties kan veroorzaken. De eerste recombinante insuline, Humulin, werd dat jaar door de FDA goedgekeurd en markeerde het debuut van een modern biologisch medicijn. Humulin, ontwikkeld door Lilly en Genentech, blijft een hoeksteen van de diabetesbehandeling.

Recombinante groeihormoontherapie vervangt het hormoon dat een slecht functionerende hypofyse niet produceert, waardoor kinderen met groeihormoondeficiëntie hun genetische lengtepotentieel kunnen bereiken.

Het voorkomen van de verspreiding van ziekten en virussen

Mensenafbeeldingen/Getty Images

Vaccins beschermen niet alleen individuen, maar hele gemeenschappen. rDNA-technologie zorgde voor een revolutie in de ontwikkeling van vaccins, te beginnen met het hepatitis B-vaccin in 1986. Door het hepatitis B-oppervlakteantigeen (HBsAg) tot expressie te brengen in gist- of zoogdiercellen, kunnen fabrikanten een vrijwel onbeperkte voorraad van een eiwit produceren dat het oorspronkelijke virale oppervlak nabootst. Vaccins zoals Engerix-B en Recombivax-HB blijven wereldwijd de meest gebruikte vaccins en beschermen naar schatting 296 miljoen dragers tegen infectie.

Hoewel op rDNA gebaseerde vaccins nog steeds zeldzaam zijn, hebben ze een belangrijke rol gespeeld bij de productie van het Oxford-AstraZeneca COVID-19-vaccin en de Flublok-griepvaccins, die kippeneieren en virusculturen volledig vermijden. De Flublok Quadrivalent, goedgekeurd in 2016, is bijzonder effectief voor mensen ouder dan 65 jaar en biedt superieure bescherming vergeleken met conventionele griepprikken.

Het verbeteren van de landbouw en gewassen

Hryshchyshen Serhii/Shutterstock

Naast de gezondheid versterkt rDNA de landbouw door specifieke DNA-segmenten in de genomen van gewassen in te voegen, waardoor genetisch gemodificeerde organismen ontstaan die verbeterde eigenschappen bezitten. De eerste GM-tomaat, uitgebracht in 1994, was ontworpen voor vertraagde rijping en verbeterde smaak. Tegenwoordig wordt 88% van de Amerikaanse maïs en 93% van de sojabonen geproduceerd via op rDNA gebaseerde technieken.

Doelen van landbouw-rDNA zijn onder meer het verhogen van de opbrengst per plant, het vergroten van de resistentie tegen plagen, het versterken van de levensvatbaarheid van zaden en het vergroten van de gewasomvang. Bt-maïs brengt bijvoorbeeld een Bacillus thuringiensis-toxine tot expressie dat bepaalde insecten afschrikt, waardoor de afhankelijkheid van chemische pesticiden wordt verminderd. Gouden rijst, verrijkt met β-caroteen, bestrijdt vitamine A-tekort bij kwetsbare bevolkingsgroepen. Met herbicidetolerante variëteiten, zoals Roundup-Ready maïs en soja, kunnen boeren onkruid bestrijden zonder hun gewassen te beschadigen.

Het verbeteren van de conservering en productie van voedsel

PanuShot/Shutterstock

Recombinante enzymen stroomlijnen de verwerking en conservering van voedsel. Amylasen, serineproteasen en glucoseoxidase geproduceerd via rDNA remmen bederfmicroben en verbeteren de productkwaliteit. In de voedingsindustrie vergemakkelijken deze enzymen de omzetting van zetmeel in suikers voor de productie van fructose-glucosestroop, waardoor de efficiëntie en smaak worden vergroot.

De kaasproductie profiteert ook van recombinant chymosine, een rennine-enzym dat traditioneel uit de magen van kalveren wordt geoogst. Sinds 1990 hebben microben die zijn ontwikkeld om pure recombinante chymosine te produceren, grootschalige, vegetarische kaasproductie mogelijk gemaakt, waardoor de behoefte aan dierlijke enzymen is geëlimineerd.

Problemen met bodem- en waterverontreiniging oplossen

I.NoyanYilmaz/Shutterstock

rDNA speelt ook een cruciale rol bij bioremediatie, waarbij speciaal ontworpen microben – bacteriën, schimmels of gisten – worden aangepast om gevaarlijke verontreinigingen af te breken. Genetisch gemodificeerde E.coli en Pseudomonas putida kunnen bijvoorbeeld hardnekkige verontreinigende stoffen in afvalwater metaboliseren, terwijl kunstmatige stammen zich richten op zware metalen zoals kwik en nikkel in bodems en water. Door zich snel aan te passen aan nieuwe verontreinigende stoffen, bieden deze GEM's een kosteneffectieve en krachtige oplossing voor de bescherming van het milieu en de menselijke gezondheid.