Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Wat is een voorbeeld van embryologisch bewijs voor evolutie?

Een klassiek voorbeeld van embryologisch bewijs voor evolutie is de aanwezigheid van gill splits In de embryo's van alle gewervelde dieren, inclusief mensen.

Hier is de uitsplitsing:

* Embryo's met vroege gewervelde dieren: Alle embryo's voor gewervelde dieren, van vis tot mensen, ontwikkelen een reeks zakjes aan de zijkant van hun nek die lijken op kieuwspleten.

* Visontwikkeling: In visembryo's ontwikkelen deze zakjes zich tot functionele kieuwen, essentieel voor het ademen onder water.

* menselijke ontwikkeling: Bij mensen ontwikkelen deze zakjes zich nooit tot kieuwen. In plaats daarvan dragen ze bij aan de vorming van structuren zoals de kaak, het middenoor en parathyyroïde klieren.

De betekenis:

Deze observatie ondersteunt het idee van een gemeenschappelijke voorouder voor alle gewervelde dieren. De aanwezigheid van kieuwspleten in menselijke embryo's suggereert dat onze voorouders waterdieren waren die op kieuwen vertrouwden om te ademen. Gedurende miljoenen jaren van evolutie werden deze structuren hergebruikt toen onze voorouders overgingen naar het leven op het land.

Verdere uitleg:

Dit is een voorbeeld van homologie , waar verschillende soorten vergelijkbare anatomische kenmerken delen vanwege hun gemeenschappelijke afkomst. Hoewel de functie van deze structuren verschilt bij mensen en vissen, wijst hun aanwezigheid in embryonale ontwikkeling op een gedeelde evolutionaire geschiedenis.

Ander embryologisch bewijs:

Andere voorbeelden van embryologisch bewijs voor evolutie zijn:

* staarten: De meeste embryo's voor gewervelde dieren hebben op een bepaald moment in hun ontwikkeling, zelfs mensen, hoewel deze vóór de geboorte wordt geabsorbeerd.

* Yolk Sacs: Mensen en andere zoogdieren ontwikkelen een dooierzak, hoewel deze niet dezelfde functie dient als bij eierlagen (levert voedingsstoffen).

* overeenkomsten in vroege ontwikkeling: Vroege embryo's van verschillende gewervelde dieren vertonen vaak opmerkelijk vergelijkbare kenmerken, wat hun gedeelde voorouderlijke afkomst benadrukt.

Deze waarnemingen bieden overtuigend bewijs voor de evolutietheorie, wat aantoont hoe verschillende soorten gemeenschappelijke voorouders delen en zich in de loop van de tijd hebben aangepast aan hun respectieve omgevingen.