Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Is natuurlijke selectie wat het beste de eenheid toont onder alle levende organismen?

Natuurlijke selectie is een krachtige kracht in evolutie, maar het is niet de beste Demonstratie van de eenheid onder alle levende organismen. Hoewel het laat zien hoe het leven zich aanpast en verandert, zijn er andere, meer fundamentele kenmerken die deze eenheid aantonen:

1. Universele genetische code: Alle levende organismen, van bacteriën tot mensen, gebruiken dezelfde basisgenetische code (DNA of RNA) om hun erfelijke informatie op te slaan en over te dragen. Dit is het meest fundamentele bewijs van een gemeenschappelijke voorouder.

2. Gedeelde cellulaire structuren: Alle levende organismen zijn gemaakt van cellen. De basisstructuren van cellen, zoals het celmembraan, ribosomen en DNA, zijn opmerkelijk vergelijkbaar met alle levensvormen. Dit wijst opnieuw op een gemeenschappelijke voorouder.

3. Biochemische overeenkomsten: Organismen delen veel van dezelfde essentiële biomoleculen, zoals eiwitten, koolhydraten en lipiden. Zelfs complexe metabole paden zijn vaak erg vergelijkbaar met verschillende organismen.

4. Evolutionaire relaties: Het fossiele record, vergelijkende anatomie en moleculaire gegevens demonstreren allemaal de evolutionaire relaties tussen organismen. We kunnen de afstamming van het leven teruggaan op een gemeenschappelijke voorouder.

de rol van natuurlijke selectie:

Natuurlijke selectie is een krachtig mechanisme dat de evolutie stimuleert en de diversiteit van het leven verklaart. Het demonstreert niet direct eenheid, maar werkt eerder op de gemeenschappelijke kenmerken die alle organismen delen. Het helpt uit te leggen hoe deze gemeenschappelijke kenmerken in de loop van de tijd zijn geëvolueerd en aangepast om de enorme reeks leven op aarde te produceren.

Conclusie:

Hoewel natuurlijke selectie een cruciaal aspect van evolutie is, is dit niet de beste demonstratie van de eenheid onder alle levende organismen. De gedeelde genetische code, cellulaire structuren, biochemische overeenkomsten en evolutionaire relaties zijn meer fundamentele indicatoren van deze eenheid en onthullen dat al het leven op aarde uiteindelijk is verbonden.