Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Wat is de definitie van osmose?

Osmose is de beweging van een oplosmiddel (meestal water) over een semipermeabiel membraan van een gebied met een hoge oplosmiddelconcentratie naar een gebied met lage oplosmiddelconcentratie, of van een gebied met lage opgeloste vaste concentratie naar een gebied met een hoge opgeloste stofconcentratie.

Hier is een uitsplitsing:

* semipermeable membraan: Een membraan waarmee bepaalde moleculen kunnen passeren terwijl ze anderen blokkeren. Bij osmose kunnen watermoleculen doorgaan, maar grotere opgeloste moleculen kunnen dat niet.

* oplosmiddel: De substantie die de opgeloste stof oplost. In biologische systemen is water het primaire oplosmiddel.

* SOLUTE: De stof die in het oplosmiddel wordt opgelost.

* concentratie: De hoeveelheid opgeloste opgeloste opgeloste hoeveelheid oplosmiddel.

De drijvende kracht van osmose is het verschil in waterpotentiaal (of waterconcentratie) tussen de twee gebieden. Water beweegt natuurlijk van gebieden met een hoog waterpotentieel (waar water minder geconcentreerd is) naar gebieden met een laag waterpotentieel (waar water meer geconcentreerd is) om evenwicht te bereiken.

Zie het zo:stel je een glas water voor met een semipermeable membraan dat het scheidt van een suikeroplossing. Watermoleculen zullen van de zuivere waterzijde naar de suikeroplossingszijde bewegen, omdat er een hogere concentratie watermoleculen aan de zuivere waterzijde is. Deze beweging zal doorgaan totdat de concentratie van watermoleculen gelijk is aan beide zijden van het membraan.

osmose is een cruciaal proces in biologische systemen, die rollen speelt in:

* Celhydratatie: Het handhaven van het celvolume en het voorkomen van uitdroging.

* Nutrient Transport: Verplaatsing van voedingsstoffen naar cellen en afvalproducten uit cellen.

* Plantengroei: Water transporteren van wortels naar bladeren.

* nierfunctie: Afvalproducten uit het bloed filteren.