Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Hoe classificeren wetenschappers virussen?

Wetenschappers classificeren virussen op basis van verschillende kenmerken, waaronder:

1. Genoomstructuur:

* DNA of RNA: Virussen kunnen DNA of RNA hebben als hun genetische materiaal.

* enkelstrengs of dubbelstrengs: Het genetische materiaal kan enkelstrengs of dubbelstrengs zijn.

* lineair of cirkelvormig: Het genoom kan lineair of cirkelvormig zijn van vorm.

* Gesegmenteerd of niet-gesegmenteerd: Het genoom kan worden verdeeld in meerdere segmenten of een enkel continu molecuul zijn.

2. Capside structuur:

* Symmetrie: Virussen kunnen spiraalvormige, icosahedrale of complexe capside -symmetrie hebben.

* Aantal capsomeres: Het aantal eiwitsubeenheden dat de capside bestaat.

3. Envelop:

* Aanwezigheid of afwezigheid: Sommige virussen hebben een buitenste envelop afgeleid van het hostcelmembraan, terwijl andere naakt zijn.

* envelopeiwitten: De aanwezigheid en soorten glycoproteïnen ingebed in de envelop.

4. Replicatiecyclus:

* Hostbereik: De specifieke soorten organismen die een virus kan infecteren.

* wijze van transmissie: Hoe het virus zich van de ene gastheer naar de andere verspreidt.

* Replicatiemechanisme: De specifieke stappen die betrokken zijn bij virale replicatie in de gastheercel.

5. Andere factoren:

* Grootte: Virussen kunnen in grootte variëren van 20 tot 400 nanometer.

* klinische manifestaties: De symptomen veroorzaakt door het virus bij geïnfecteerde organismen.

De International Committee on Taxonomy of Virussen (ICTV) is verantwoordelijk voor de officiële classificatie en naamgeving van virussen. Het gebruikt een hiërarchisch systeem op basis van de bovenstaande criteria, met families, subfamilies, geslachten en soorten als de belangrijkste niveaus van classificatie.

Voorbeelden van virale families:

* retroviridae: Hiv

* orthomyxoviridae: Griepvirus

* Herpesviridae: Herpes simplex virus

* poxviridae: Pokkenvirus

* coronaviridae: SARS-CoV-2

Door de classificatie van virussen te begrijpen, kunnen wetenschappers hun biologie beter begrijpen, antivirale therapieën ontwikkelen en de verspreiding van virale ziekten volgen.