Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Geologie

Ellipsoïde versus geoïde:hoe topografen het aardoppervlak modelleren

Door Nicholas Smith | Bijgewerkt op 24 maart 2022

Topografen vertrouwen op wiskundige modellen om de vorm van de aarde te beschrijven. Twee van de meest gebruikte zijn de ellipsoïde en de geoïde . Hoewel beide tot doel hebben de geometrie van de planeet weer te geven, verschillen ze fundamenteel qua doel en nauwkeurigheid.

Ellipsoïde

De term ‘ellipsoïde’ is afgeleid van de ellips, een uitgerekte cirkel. In de geodesie is een ellipsoïde een glad, wiskundig gedefinieerd oppervlak dat de vorm van de aarde benadert. Omdat de planeet aan de polen enigszins afgeplat is en aan de evenaar uitpuilt, geeft de ellipsoïde deze ellipsvormige geometrie het beste weer. Het dient als een handige referentie voor mondiale coördinatensystemen en satellietnavigatie.

Geoïde

Daarentegen vertegenwoordigt de geoïde het hypothetische oppervlak van de aarde dat overal zou samenvallen met het gemiddelde zeeniveau. Volgens de Universiteit van Oklahoma , is de geoïde het oppervlak met een gelijk zwaartekrachtpotentieel en wordt dit vaak het ‘gemiddelde zeeniveauoppervlak’ genoemd. In tegenstelling tot de ellipsoïde omvat de geoïde variaties in de zwaartekracht veroorzaakt door bergen, geulen en ondergrondse dichtheidsverschillen. Het sluit bewust dynamische zeeoppervlakfenomenen zoals golven en getijden uit.

Topografische hoogte

Topografische of topografische hoogte verwijst naar de werkelijke verticale afstand vanaf een punt op de grond tot de geoïde. Moderne onderzoeken maken gebruik van satellietgegevens, LiDAR of luchtfotografie om deze hoogten met een nauwkeurigheid van minder dan een meter te meten. Bijgevolg is topografische hoogte de meest nauwkeurige beschrijving van het aardoppervlak voor technische, karterings- en wetenschappelijke toepassingen.

Belangrijkste verschillen

  • Vlotheid versus realiteit – De ellipsoïde gaat uit van een perfect gladde, homogene aarde, waarbij topografische kenmerken worden genegeerd. De geoïde legt zwaartekrachtafwijkingen vast en weerspiegelt echte bergen en oceaangeulen.
  • Referentieoppervlak – De ellipsoïde is een wiskundige basislijn die wordt gebruikt voor coördinatenconversie. De geoïde is het quasi-fysieke oppervlak dat het meest overeenkomt met het gemiddelde zeeniveau.
  • Geoïdehoogte – De verticale scheiding tussen de ellipsoïde en de geoïde wordt de geoïdehoogte genoemd. In extreme gebieden kan hij enkele honderden meters bereiken.
  • Praktische impact – Voor werk met hoge precisie kan het verschil tussen de ellipsoïde en de geoïde aanzienlijk zijn; GPS-ontvangers die de ellipsvormige hoogte rapporteren, moeten worden gecorrigeerd naar de geoïde om de werkelijke hoogte van de grond te verkrijgen.

Praktisch gebruik

Global Positioning System (GPS)-ontvangers rapporteren posities in termen van de WGS84-ellipsoïde. Ingenieurs passen vervolgens een geoïdehoogtecorrectie toe om de ellipsvormige hoogte om te zetten in orthometrische (echte) hoogte. Hoewel de meeste consumentenapparaten de ellipsoïde nog steeds rechtstreeks gebruiken, integreren veel professionele landmeetsystemen nu geoïdemodellen om nauwkeurige terreingegevens te leveren.

Nauwkeurige hoogte-informatie is essentieel voor civiele techniek, overstromingsrisicobeoordeling, telecommunicatie en wetenschappelijk onderzoek. Door het onderscheid tussen ellipsoïde, geoïde en topografische hoogte te begrijpen, kunnen beoefenaars de juiste referentie kiezen voor hun specifieke behoeften.