Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Energie

Wat zijn 3 energiesystemen naar het musculoskeletale systeem?

Het is niet juist om te zeggen dat er drie "energiesystemen" zijn, specifiek voor het musculoskeletale systeem. In plaats daarvan zijn de energiesystemen die samentrekkingen van de power spier in het lichaam universeel zijn. Hier is een uitsplitsing van de drie belangrijkste energiesystemen:

1. Fosfagen-systeem (ATP-PCR): Dit is de meest directe energiebron, die snelle uitbarstingen van energie biedt voor activiteiten met hoge intensiteit die tot 10 seconden duren. Het is gebaseerd op reeds bestaande ATP (adenosine trifosfaat) opgeslagen in spieren en de afbraak van creatinefosfaat (CP) om ATP aan te vullen. Zie het als het "Sprinter" -systeem.

2. Anaërobe glycolyse: Dit systeem maakt gebruik van glucose (suiker) opgeslagen in spieren voor energieproductie zonder zuurstof. Het biedt energie voor activiteiten van 10 seconden tot 2 minuten en is verantwoordelijk voor dat brandende gevoel in uw spieren tijdens intense oefening. Het is het systeem "Middle Distance Runner".

3. aerobe systeem: Dit is het langzaamst om te activeren, maar de meest duurzame, het gebruik van zuurstof om koolhydraten, vetten en zelfs eiwitten voor energie af te breken. Het voedt activiteiten die langer dan 2 minuten duren en is essentieel voor duuroefeningen. Zie het als het "marathon runner" -systeem.

Hoe deze zich verhouden tot het musculoskeletale systeem:

* Deze energiesystemen bieden de brandstof die nodig is voor spiercontracties, waardoor we verschillende activiteiten kunnen verplaatsen, tillen en uitvoeren.

* Het gebruikte energiesysteem hangt af van de intensiteit en duur van de activiteit. Sprinting maakt bijvoorbeeld gebruik van het fosfagen-systeem, terwijl lange afstandsloopvaardigheid voornamelijk afhankelijk is van het aerobe-systeem.

* Inzicht in deze systemen helpt ons om training en herstelstrategieën te optimaliseren om de prestaties van de musculoskelet te verbeteren.

Het is belangrijk op te merken dat alle drie systemen samenwerken, waarbij het dominante systeem verschuift op basis van de eisen van de activiteit. Er is geen enkel systeem dat alleen is gewijd aan het musculoskeletale systeem, maar eerder een complex samenspel van energiebronnen die spierfunctie aandrijven.