Wetenschap
Waarom CCL4 niet -polair is:
* Symmetrie: Het molecuul heeft een tetraëdrische vorm met het koolstofatoom in het midden en vier chlooratomen in de hoeken. Deze symmetrische opstelling betekent dat de individuele dipoolmomenten van de C-CL-obligaties elkaar opzeggen.
* elektronegativiteit: Hoewel chloor elektronegatiefer is dan koolstof, voorkomt de symmetrische structuur de vorming van een netto dipoolmoment.
Intermoleculaire krachten in CCL4:
Aangezien CCL4 niet -polair is, zijn de primaire krachten die de moleculen bij elkaar houden dispersie -krachten (LDFS) . Deze krachten zijn zwakke, tijdelijke attracties die voortvloeien uit tijdelijke schommelingen in elektronenverdeling rond de moleculen.
Verklaring van LDF's:
* Tijdelijke dipolen: Hoewel CCL4 gemiddeld niet -polair is, kan de elektronenwolk rond een molecuul op elk willekeurig moment enigszins worden verschoven, waardoor een tijdelijke, onmiddellijke dipool ontstaat.
* geïnduceerde dipolen: Deze tijdelijke dipolen kunnen vervolgens tegengestelde dipolen in aangrenzende moleculen induceren.
* Zwakke attracties: De attracties tussen deze tijdelijke dipolen zijn relatief zwak maar dragen nog steeds bij aan de algehele intermoleculaire krachten.
Sleutelpunten:
* LDF's zijn het zwakste type intermoleculaire kracht.
* LDF -sterkte neemt toe met toenemende moleculaire grootte en oppervlakte.
* CCL4 heeft relatief sterke LDF's vanwege de grote omvang en polariseerbaarheid.
Andere krachten (verwaarloosbaar in CCL4):
* Dipole-Dipole Forces: Deze krachten komen alleen voor in polaire moleculen met permanente dipolen.
* waterstofbinding: Dit is een speciaal type dipool-dipoolinteractie waarbij waterstof verbonden is aan een sterk elektronegatief atoom (zoals zuurstof, stikstof of fluor).
Laat het me weten als je nog andere vragen hebt!
Wetenschap © https://nl.scienceaq.com