Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Hoe zout water wortels beïnvloedt:de wetenschap achter verschrompeling en smaak

Door Chris Deziel | Bijgewerkt op 24 maart 2022

Hoe zout water wortels beïnvloedt:de wetenschap achter verschrompeling en smaak

Alle levende cellen zijn omgeven door een semi-permeabel membraan dat water vrij laat stromen en tegelijkertijd de doorgang van opgeloste stoffen beperkt. Wanneer een wortel wordt ondergedompeld in een pekeloplossing, creëert de hogere zoutconcentratie buiten de cellen een hypertone omgeving. Water verlaat de cellen door osmose, waardoor de wortel krimpt en een stevigere textuur krijgt.

Hypertone versus hypotone osmose

Osmose is de beweging van water door een membraan naar de kant met de hogere concentratie opgeloste stoffen. Als de externe oplossing hypertoon is, verlaat water de cel, wat leidt tot krimp. Omgekeerd trekt een hypotone omgeving water de cel in, waardoor deze opzwelt. Dit fundamentele principe verklaart veel alledaagse verschijnselen, van het verwelken van planten tot de manier waarop zout voedsel bewaart.

Wat gebeurt er in een wortel?

Wortelcellen zijn gezwollen als ze voldoende water bevatten. In zout water vermindert het verlies van intracellulair vocht de turgordruk, waardoor de cellen instorten en de wortel merkbaar steviger en iets zoeter wordt. De vermindering van het water concentreert ook de natuurlijke suikers en voedingsstoffen van de wortel, waardoor de smaak wordt versterkt.

Beitsen en conserveren van voedsel

Pekelen is een eeuwenoude techniek die gebruik maakt van osmose om groenten te drogen. Door komkommers, wortelen, paprika's en andere producten in een zoutoplossing te weken, kunnen fabrikanten de wateractiviteit in de cellen verlagen, waardoor de bacteriegroei wordt geremd en de houdbaarheid wordt verlengd. De klassieke smaak van augurken komt voort uit deze verhoogde concentratie opgeloste stoffen.

Zoutwater versus zoetwatervis

Mariene organismen behouden een interne zoutconcentratie die vergelijkbaar is met die van zeewater, waardoor uitdroging wordt voorkomen. Zoetwatersoorten daarentegen hebben een lager intern zoutgehalte, waardoor ze voortdurend water uit hun omgeving opnemen. Het overbrengen van een zeevis naar zoet water zorgt ervoor dat deze opzwelt, terwijl een zoetwatervis die in zout water wordt geplaatst, zal krimpen. Ook mensen kunnen niet overleven op zout water omdat het cellulaire uitdroging veroorzaakt.