Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Ureum:van menselijk metabolisme tot kunstmest - sleutelfuncties en geschiedenis

Snakebite Productions/Digital Vision/Getty Images

Ureum is een stikstofverbinding die wordt geproduceerd tijdens het eiwitmetabolisme bij mensen en zoogdieren. Het wordt in de urine uitgescheiden als het belangrijkste afvalproduct van de ontgifting van ammoniak. Via het Bosch-Meiser-proces kan ureum industrieel worden gesynthetiseerd uit ammoniak en koolstofdioxide, waardoor het de meest gebruikte stikstofrijke meststof is en een veelzijdige component in farmaceutische producten, kunststoffen en schoonmaakmiddelen.

Geschiedenis

De verbinding werd voor het eerst geïsoleerd in 1773 door de Franse chemicus Hillaire Rouelle. Vijfenvijftig jaar later, in 1828, synthetiseerde de Duitse chemicus Friedrich Wöhler met succes ureum en werd daarmee de eerste organische verbinding die ooit in een laboratorium werd gemaakt.

Primaire functie

Het hoge stikstofgehalte van Ureum maakt het tot een uitzonderlijk efficiënte meststof. De in water oplosbare aard ervan maakt een snelle opname door plantenwortels mogelijk, en het is bijzonder effectief bij toepassing op graszoden en wintertarwe tijdens de koudere maanden. Door de toepassing vóór de regen te timen, wordt een grondige inwerking in de bodem gegarandeerd.

Functies

Ureum is onbrandbaar en stabiel, waardoor langdurige opslag mogelijk is zonder speciale voorzorgsmaatregelen. De fijne, korrelige structuur kan echter problemen opleveren bij het hanteren; Voor efficiënt transport hebben transportbanden de voorkeur boven vijzels.

Industriële toepassingen

Naast de landbouw maken de oplosbaarheid en chemische veelzijdigheid van ureum het tot een belangrijk ingrediënt in kunststoffen, huishoudelijke schoonmaakmiddelen en veevoer. In de geneeskunde wordt het gebruikt in dermatologische preparaten, werkt het als diureticum en wordt het verwerkt in barbituraatformuleringen.

Menselijke productie

Mensen genereren dagelijks ongeveer 30 g ureum, voornamelijk uitgescheiden in de urine, met een spoorhoeveelheid via zweet. Het monitoren van de ureumconcentraties in de urine kan vroege indicatoren opleveren voor nierdisfunctie of uitdroging.