Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Gebruiken dolfijnen kogelvissen voor recreatieve doeleinden?

Gebruiken dolfijnen kogelvissen voor recreatieve doeleinden?

Recente waarnemingen hebben aanleiding gegeven tot discussie over de vraag of tuimelaars in de Indische Oceaan opzettelijk minieme doses tetrodotoxine kunnen binnenkrijgen, het krachtige neurotoxine dat wordt aangetroffen in kogelvissen. In een BBC-documentaire uit 2014, Dolphin:Spy in the Pod In de buurt van Mozambique filmden onderzoekers een groep dolfijnen die een kogelvis heen en weer gooiden, zachtjes snuivend met hun snuit en erop kauwend zonder te slikken. De dolfijnen zweefden vervolgens naar de oppervlakte en staarden naar hun eigen spiegelbeeld, een gedrag dat vaak geassocieerd wordt met veranderde bewustzijnstoestanden.

Wat is tetrodotoxine?

Tetrodotoxine is een krachtige blokker van spanningsafhankelijke natriumkanalen, waardoor het een van de meest dodelijke natuurlijke vergiften is die we kennen. Het is ongeveer 1000 keer giftiger dan cyanide en kan bij inname ademhalingsverlamming bij mensen veroorzaken. Het toxine wordt ook aangetroffen in bepaalde ongewervelde zeedieren en is onderzocht op zijn potentiële pijnstillende eigenschappen bij zeer lage doses.

Bewijs van gecontroleerd gebruik

In tegenstelling tot accidentele inname, duiden het zorgvuldige kauwen en de weigering van de dolfijnen om de vis door te slikken op aangeleerd, opzettelijk gedrag. Hun acties weerspiegelen die van bekwame sushichefs die omgaan met fugu (kogelvis die in Japan gewaardeerd wordt), maar zelfs doorgewinterde chef-koks kunnen accidentele vergiftiging niet vermijden. De precieze techniek van de dolfijnen geeft aan dat ze mogelijk een tolerantie hebben ontwikkeld of hebben geleerd de effecten van het gif te verzachten.

Wetenschappelijk debat

Hoewel de beelden intrigerende aanwijzingen opleveren, waarschuwen veel onderzoekers ervoor het gedrag van de dolfijnen niet te interpreteren als recreatief drugsgebruik. Soortgelijke speelse interacties zijn gedocumenteerd met andere vissoorten, en spiegelzelfherkenning kan plaatsvinden zonder bedwelmende middelen. Verdere gecontroleerde onderzoeken zijn nodig om te bepalen of de waargenomen toestand farmacologisch wordt veroorzaakt of eenvoudigweg een vorm van sociaal spel is.

Kortom, het bewijsmateriaal wijst erop dat dolfijnen betrokken zijn bij een complexe, mogelijk opzettelijke interactie met kogelvissen, wat kan resulteren in blootstelling aan lage doses tetrodotoxine. Of dit een vorm van zelfmedicatie, sociaal spel of een onbekend gedragsverschijnsel is, blijft een onderwerp voor toekomstig onderzoek.