Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Waarom Staphylococcus aureus de verborgen boosdoener is achter jeukende huid

Kwangmoozaa/Shutterstock

Wanneer u een jeukende huid ervaart, vermoedt u mogelijk eerst een droge huid, netelroos, insectenbeten, eczeem, psoriasis of een allergische reactie op chemicaliën of stoffen. Uit recent onderzoek van het Chiu Lab van de Harvard Medical School, gepubliceerd in het tijdschrift Cell, blijkt dat Staphylococcus aureus jeuk kan veroorzaken door sensorische zenuwen in de opperhuid direct te stimuleren.

S. aureus is een kokkenbacterie. Uit het onderzoek blijkt dat wanneer de microbioombalans van de huid wordt verstoord, de bacterie zich vermenigvuldigt. Bij contact met de bacterie komt een enzym vrij, protease V8, dat het epidermale zenuweiwit PAR1 activeert. Deze activering initieert een signaalcascade die jeuksignalen naar de hersenen stuurt, waardoor de jeuk-krabcyclus ontstaat.

In muismodellen veroorzaakte blootstelling aan S. aureus intense jeuk die dagenlang aanhield en wijdverspreide huidbeschadiging veroorzaakte buiten de oorspronkelijke plaats, terwijl muizen meedogenloos krabden. Hoofdauteur Isaac Chiu merkte op:“We hebben een nieuw mechanisme ontdekt waarmee Staph aureus zelf jeuk veroorzaakt, een bevinding die vooral relevant is voor patiënten met atopische dermatitis.”

Implicaties van het identificeren van S. aureus als jeuktrigger

Ilexx/Getty Images

De ontdekking dat S. aureus een molecuul vrijgeeft dat het PAR1-eiwit aangrijpt, is slechts het eerste deel van het verhaal. De onderzoekers testten ook of het blokkeren van PAR1 de jeuk kon verlichten. Omdat PAR1 betrokken is bij de bloedstolling, hebben ze bij met S. aureus geïnfecteerde muizen een antistollingsmiddel toegediend dat het eiwit remt. De behandeling zorgde voor snelle verbetering:het krabben nam dramatisch af en secundaire huidbeschadiging werd verminderd.

Deze resultaten suggereren dat PAR1-antagonisten kunnen worden hergebruikt als middelen tegen jeuk of als basis kunnen dienen voor een plaatselijke crème. De therapie zou met name gunstig kunnen zijn bij inflammatoire huidaandoeningen zoals atopische dermatitis, waarbij menselijke monsters consistent hogere niveaus van S. aureus en protease V8 vertoonden in vergelijking met een gezonde huid.

De studie roept ook intrigerende vragen op over waarom S. aureus jeuk veroorzaakt. Co-auteur Liwen Deng speculeert dat de jeuk-krabcyclus de verspreiding van bacteriën naar nieuwe locaties of gastheren zou kunnen vergemakkelijken. Verder onderzoek is nodig om deze hypothese te bevestigen en te bepalen of andere bacteriën soortgelijke reacties kunnen veroorzaken.