Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Chemie

Waterstofperoxide versus benzoylperoxide:belangrijkste verschillen en toepassingen

Door Vincent Zomers
Bijgewerkt op 24 maart 2022

Burke/Triolo Productions/Brand X Pictures/Getty Images

Chemische verbindingen met vergelijkbare formules vertonen vaak verschillende eigenschappen en toepassingen. Een bekend voorbeeld is het contrast tussen waterstofcyanide (HCN) en methylcyanide (MeCN), waarbij de eerste een dodelijk gif is en de laatste vooral als oplosmiddel dient. Op dezelfde manier delen waterstofperoxide (H₂O₂) en benzoylperoxide een vergelijkbare peroxide-ruggengraat, maar ze lopen aanzienlijk uiteen in hun gedrag en gebruik.

Chemische structuur

De formule van waterstofperoxide, H₂O₂, weerspiegelt water (H₂O) met een extra zuurstofatoom, waardoor het unieke oxiderende eigenschappen heeft. Benzoylperoxide daarentegen bevat een fenylring (Ph‑) en wordt gewoonlijk weergegeven als (Ph‑CO)₂O₂.

Reactiviteit

Bij verhitting of katalyse valt waterstofperoxide uiteen in water en zuurstof:

2 H₂O₂ → 2 H₂O + O₂

Benzoylperoxide reageert daarentegen met water en levert benzoëzuur en zuurstof op:

2 (PhCO)₂O₂ + 2 H₂O → 4 PhCOOH + 3 O₂

In tegenstelling tot waterstofperoxide is benzoylperoxide slecht oplosbaar in water en heeft het de neiging een film te vormen bij het aanbrengen. Warmte kan benzoylperoxide ook in twee benzoyloxyradicalen splitsen:

(PhCO)₂O₂ + heat → 2 PhCOO·

Deze generatie radicalen ligt ten grondslag aan het wijdverbreide gebruik ervan als initiator van vrije radicalen bij polymerisatie en andere organische syntheses.

Praktische toepassingen

Waterstofperoxide heeft de voorkeur in omgevingen waar filmvorming ongewenst is. De sterke oxiderende kracht maakt het ideaal voor het bleken van haar, het desinfecteren van kleine wonden en het dienen als bleekmiddel bij de papierproductie.

De neiging van benzoylperoxide om een film te vormen en vrije radicalen te genereren, maakt het geschikt voor cosmetisch gebruik zoals het bleken van tanden en de behandeling van acne. Het vermogen om polymerisatie te initiëren positioneert het ook als een cruciaal reagens bij de industriële polymeerproductie en verschillende organische transformaties.