Science >> Wetenschap & Ontdekkingen >  >> Biologie

Hoe een DNA-model voor academische projecten te labelen

Door Karen G Blaettler, bijgewerkt op 30 augustus 2022

Modellen die in academische of demonstratieomgevingen worden gebruikt, zijn veel waardevoller als ze nauwkeurig, begrijpelijk en leesbaar zijn geëtiketteerd.

DNA-structuur

DNA is een gedraaide ladder die uit zes afzonderlijke componenten bestaat. De ruggengraat is opgebouwd uit afwisselende deoxyribosesuikers en fosfaatgroepen, terwijl de sporten worden gevormd door paren stikstofhoudende basen. Adenine paren met thymine en cytosine paren met guanine. Vanwege hun chemische structuren combineren deze basen alleen in deze specifieke paren. Het kleuren van elke basis (bijvoorbeeld geel voor adenine en blauw voor thymine) verbetert het visuele begrip enorm. (Zie Bronnen om te oefenen met het construeren van een DNA-model.)

Waterstofbruggen houden de basenparen bij elkaar, maar zorgen ervoor dat ze tijdens replicatie kunnen scheiden. Afhankelijk van de vereisten van uw project, moet u deze obligaties mogelijk weergeven. Als dat zo is, kunnen ze worden weergegeven met tandenstokers, kleine magneten of zelfs glitter en glitterlijm.

Het project labelen

Kies een eenvoudig, schreefloos lettertype dat vanaf een afstand gemakkelijk te lezen is. Pas de lettergrootte aan zodat labels leesbaar blijven wanneer het model op de verwachte afstand wordt bekeken. Consistentie in lettertypekeuze, -grootte en -indeling voor alle labels zorgt ervoor dat de kijker de structuur snel begrijpt.

Het DNA-molecuulproject labelen

Zodra het model is gebouwd, labelt u elk onderdeel duidelijk en nauwkeurig. Een uitgebreid label moet de naam van het model, de naam van de maker, de bouwdatum, de naam van de instructeur en de titel van de klasse bevatten. Als de opdracht een verklarende paragraaf vereist, beschrijf dan de dubbele helixstructuur en bespreek de betekenis van DNA. Bij sommige projecten wordt ook gevraagd naar de namen van de wetenschappers die de structuur hebben ontdekt:James Watson, Francis Crick, Rosalind Franklin en Maurice Wilkins.

Noem het fosfaatmolecuul: Een fosfaatgroep bestaat uit één fosforatoom gebonden aan vier zuurstofatomen. Deze groepen vormen de sporten die de suikerruggengraat verbinden en bijdragen aan de draaiing van de helix.

Noem het deoxyribosemolecuul: Deoxyribose is een suiker met vijf koolstofatomen die één zuurstofatoom mist in vergelijking met ribose. Het verbindt zich met de stikstofhoudende basen en vormt de suikercomponent van de ruggengraat.

Noem de basenparen: Elke sport van de ladder bevat één basenpaar:adenine (A) met thymine (T) of guanine (G) met cytosine (C). De chemische structuren van deze basen voorkomen andere paringen. Als de instructies relatieve grootte vereisen, houd er dan rekening mee dat adenine en guanine iets grotere moleculen zijn.

Adenine en thymine: Label één adenine als “Adenine (A)” en de bijbehorende thymine als “Thymine (T).” Daarna mag je extra adenines markeren met “A” en thymines met “T” zolang de initiële labels aanwezig zijn.

Guanine en cytosine: Op dezelfde manier labelt u één guanine als “Guanine (G)” en de bijbehorende cytosine als “Cytosine (C).” Volgende guanines en cytosines kunnen worden gemarkeerd met “G” en “C” zodra de volledige namen worden weergegeven.

Waterstofbruggen in het DNA-model

Als uw model vereist dat waterstofbruggen worden weergegeven, plaats dan zorgvuldig markeringen op de bindingsplaatsen tussen adenine en thymine, en tussen guanine en cytosine. Wanneer een marker niet precies op het verbindingsstuk kan zitten, plaats deze dan zo dicht mogelijk bij elkaar. Gebruik pijlen die het model minimaal kruisen om visuele rommel te voorkomen.

Identificeer een nucleotide: Een nucleotide is een eenheid die een fosfaatgroep, een deoxyribosesuiker en een stikstofbase omvat. Het labelen van een nucleotide moet alle drie de componenten benadrukken als een enkele, verbonden eenheid. Verbind het label met de nucleotide met pijlen, touwtjes of bijpassende stickers.